बटुवा

पाईला मेटिएको डुंगा हुँ म आँसुको सागरमा तैरिनु पर्‍यो।
खुशी हराएको बटुवा हुँ म दोधारमा पारी बाँच्नु पर्‍यो।
खुशी यहाँ छिपिदिदा एकान्तमा बसी तड्पिनु पर्‍यो।
भावना यहाँ पोखिदिदा बिना आगो जल्नु पर्‍यो।
तिमीलाई बिर्सु भने चोट लाग्छ आँशु बनी झर्नु पर्‍यो।
तड्पाई दिने तिम्रो यादलाई एउटा चोट सम्झनु पर्‍यो।
किन तिमी आँफै जल्छौ धुँवा तिमीले देखाउनु पर्‍यो।
माया त एउटा सम्झौता हो बसन्त बनी फुल्नु पर्‍यो।